Το Φεστιβάλ στο “Σινεμά”, από τον Ηλία Δημόπουλο

Κάτι ωραίο συμβαίνει στη Νότια και την Δυτική Ελλάδα, κάτι περισσότερο κι από κινηματογραφικά σημαντικό, κάτι που σπανίζει στην δύστοκη χώρα μας: Μια διαρκούσα ζύμωση ελπίδας και βάσιμης αισιοδοξίας.

Το 22ο Φεστιβάλ της Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, που ξεκίνησε το 1997 κι έχασε μόνο μία (την επόμενη, αν δεν κάνω λάθος) χρονιά – για τους συνήθεις νεοελληνικούς λόγους της ανόητης γραφειοκρατίας – είναι μια γιορτή σφύζουσας νεότητας και ορθής εκκόλαψης βαθιάς κινηματογραφοφιλίας. Αρκεί να βρεθείς σε μια από τις προβολές και θα καταλάβεις. Αίθουσες γεμάτες από παιδιά που παρακολουθούν, «συνομιλούν» με το έργο, πανηγυρίζουν και…χορεύουν και μόνο στο άκουσμα από τις πρώτες νότες του μουσικού σήματος του φεστιβάλ.

απόσπασμα απο το άρθρο του Ηλία Δημόπουλου

διαβάστε περισσότερα στο www.cinemagazine.gr

www.cinemagazine.gr/nea_eidiseis/arthro/22nd_olympia_festival_report-131010131

Δημοσιεύματα